2008     2009     2010     2011     2012     2013     2014     2015     2016

Travelling in Baroque 2010

Festival Wenen

zaterdag
De Hoeksteen, Emmeloord
Museum, Nagele
Bantsiliek, Bant
Museumkerk, Schokland
zondag
Ludgeruskerk, Dronten
De Meerpaal, Dronten
maandag
Warmonderhof, Dronten

Op zaterdag 7 augustus vond er een toerististische zomerreis “Travelling in Baroque” plaats in de Noordoostpolder. De tour begon in Emmeloord, met een openingsconcert dat gratis toegankelijk was. Daarna werd het publiek in drie groepen verdeeld en kreeg een route langs drie locaties.

De Hoeksteen, Emmeloord
Hans-Martin Rux is één van de meest toonaangevende en virtuoze bespelers van de natuurtrompet. Hij reist voortdurend over de hele wereld, wordt bij alle beroemde gezelschappen gevraagd en opent met zijn trompetspel festival 2010: Wenen.
Het Weense hof in de 17e eeuw stond bekend om de hoge kwaliteit van het muziekleven. De internationale top aan componisten en musici kwam daar bijeen en musiceerden samen. In dit openingsconcert komt deze sfeer even terug, met "Hans-Martin Rux meets Apollo"

Museum, Nagele
The London Haydn Quartet
Catherine Manson viool, Michael Gurevich viool, James Boyd altviool, Richard Lester cello

Het London Haydn Kwartet is voortgekomen uit de passie voor Haydn's strijkkwartetten.
Het kwartet bespeelt instrumenten bespannen met darmsnaren, de strijkstokken zijn klassiek.
Voor heel veel belangrijke concert series in Engeland, Amerika, Canada,Frankrijk, Zwitserland en Nederland werden zij uitgenodigd. Los daarvan zijn zij ook hun eigen serie concerten gaan geven waarbij zij de complete cyclus van de Haydn kwartetten ten gehore hebben gebracht.
Onlangs hebben zij recitals gegeven in het kader van een Haydn programma in de Wigmore Hall in Londen, tijdens het internationale festival in Cheltenham, het Haydn festival in Esterhazy, in Lincoln, Lyon en tijdens het Haydn festival in Engeland.
Op de agenda staan optredens in Carnegie Hall (hun debuut daar) en een groot aantal concerten in Duitsland, Spanje en Frankrijk.
Naast deze door het publiek zeer goed ontvangen optredens zijn zij een samenwerking aangegaan met klarinettist Eric Hoeprich, die een intrument uit die tijd bespeelt. Met hem hebben zij op het Glossalabel de kwintetten van Brahns en Mozart vastgelegd.
In deze samenstelling zijn zij ook voor de tweede maal in het Amsterdamse Concertgebouw opgetreden. Ook zijn zij uitgenodigd voor optredens in de Verenigde Staten, waaronder een optreden in de Library of Congress, concerten in Canada, Zwitserland,Frankrijk, Duitsland en Tsjechie.
Zij speelden het strijkkwartet opus 18 nr 6 van Ludwig van Beethoven.

é

Bantsiliek, Bant
Csakan - onderduiker bij de Biedermeiers
Annelies Schraa - Michiel Niessen
De blokfluit - wie kent dit instrument niet? En allemaal weten we uit de geschiedenisboekjes dat dit instrument zijn hoogtijdagen vierde in de Barok, na een hele lange aanlooptijd, die volgens archæologische vondsten al duizenden jaren geleden begon, bij de eerste mensen in Europa die aan kunst begonnen te doen. Maar ook weten we dat de dagen van de blokfluit geteld waren, na de Barok; de dwarsfluit, de hobo en de clarinet verdrongen de ‘flauto dolce’ met hun hogere decibelproductie. Maar wáren die dagen ook werkelijk geteld - definitief? Nee.
De blokfluit bleef na de Barok gewoon doorbestaan, en deed wat zovelen doen onder bedreiging: een andere naam aannemen, een andere woonplaats zoeken, een andere verschijningsvorm tonen.
De blokfluit dook onder in Wenen, en werd de Csakan... Een naam ontleend aan een oude Hongaarse strijdbijl, later gestileerd tot wandelstok. De wandelstok werd tot metgezel op reis, en om op reis ook muziek te kunnen maken, werd de wandelstok tegelijkertijd blokfluit, met een afschroefbaar stok-gedeelte, en een opschroefbare klankbeker. En juist die ‘Wanderlust’ maakte het instrument in Wenen weer ongekend populair. Zó populair, dat hobo-virtuoos Ernest Krähmer zijn instrument in de steek liet voor de Csakan, en furore maakte in de jaren 30 van de 19e eeuw.
De populariteit van de Csakan reikte nòg verder: behalve originele composities voor het instrument door componisten als Krähmer en Heberle, werden alle mooiste aria’s uit de opera’s, opgevoerd in het Opernhaus, onmiddellijk bewerkt voor de Csakan, met piano- of gitaarbegeleiding - en deze bewerkingen vonden gretig aftrek bij de gegoede burgerij van Wenen, en zo ontstond zelfs de naam voor het complete repertoire van de Csakan: de Biedermeier, de term voor de trouwhartige, ietwat langzame burgerman - de idylle van het landleven, zo begeerd door de stadsmensen.
Is er een beter instrument denkbaar, om de idylle van de Ländler te spelen, om de wereld in te trekken met een voorloper van de wereldmuziek, dan een wandelstok?

é

Museumkerk, Schokland
The Hague String Variations
In de zomer van 2007, na het volgen van een intensieve kamermuziekcursus bij Susanne van Els en het geven van concerten in de Gelderse Muziek Zomer (NJO Summer Academy), besloten zes studenten van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag een nieuw ensemble op te richten: ‘The Hague String Variations”.
Een internationaal ensemble, met als basis een strijksextet (2vl,2vla,2vcl). De leden van THSV komen uit Nederland, Amerika, Slowakije en Frankrijk en volgden allen hun Masteropleiding aan het Koninklijk Conservatorium, bij Vera Beths (viool), Ron Ephrat (altviool) en Michel Strauss (cello).
THSV trad op tijdens de Haagse Muziek Driedaagse 2007 in de Nieuwe Kerk en was te bekijken in het programma ‘Vrije geluiden’ van de VPRO. In april 2008 bezochten zij de prestigieuze kamermuziekcursus IMS Prussia Cove in Cornwall en hadden daar les van Peter Cropper. In de NJO Summer Academy 2008 werd THSV gecoacht door Vera Beths en Fotografie: Carine Bijlsma
Reinbert de Leeuw in Schönbergs Verklärte Nacht.
Zij brachten dit en andere werken ten gehore in de Gelderse Muziek Zomer 2008.
In september 2008 trad The Hague String Variations op in de Anton Philips Zaal in Den Haag en dit werd live uitgezonden door Radio West. Ook werd het sextet uitgekozen voor de serie Debuut 2008/2009, waarbij zij in januari 2009 een tour maakten langs alle bekende kleine zalen in Nederland. Het sextet wordt gecoacht door Susanne van Els, altvioliste van het Schönbergensemble en Ron Ephrat, aanvoerder altviolen bij het Rotterdam Philharmonisch Orkest.
Lisanne Soeterbroek & Clara Kim viool, Stephanie Steiner & Veronika Lénártová altviool, Clotilde Lacroix & Adrien Chosson, cello.
www.thsvariations.com 
In de zomerreis spelen The Hague String Variations het sextet Verklärte Nacht van Arnold Schönberg. Zoals Haydn, Mozart en Beethoven bekend staan als “De Weense Klassieken”, staan Schönberg, Berg en Webern te boek als de 2e generatie Weense Klassieken. Verklärte Nacht is een symfonisch gedicht. Een gedicht uit Dehmel’s bundel Weib und Welt is als basis genomen voor de muziek: een gesprek tussen twee verliefde mensen waarbij de vrouw in verwachting is van een kind van een andere man.

é

Ludgeruskerk, Dronten
De Weense Zondag
Zondag 8 augustus werd in Dronten een echte Weense Zondag . Geniet van de Weense stijl, de muziek en het eten. Een internationaal gezelschap aan topmusici bracht een programma waarin de hoogtepunten van het muziekleven uit Wenen klonken. De omlijsting in Weense sfeer maakte het helemaal af. De zondag begon in de prachtige Ludgeruskerk.
Om 15:30u startte het programma met een concert van het Apollo Ensemble. Op het Weense menu stonden de beroemde Tageszeiten Symfoniën van Haydn, zoals Haydn die aan het hof bij vorst Esterhazy heeft uitgevoerd. Het Apollo Ensemble speelde de drie Tageszeitensymfonieën van Haydn. Tussen de symfonieën door las Anne-Wil Blankers hedendaagse poëzie.
Na het concert werd een rondwandeling gemaakt onder leiding van burgemeester Aat de Jonge, die op boeiende wijze een kunstroute door Dronten toonde. Na deze route werd het buffet geserveerd, met gerechten uit de Weense keuken. Hier was alle tijd om samen met de musici te genieten van culinaire hoogtepunten uit Wenen.

Avondconcert: In de Meerpaal in Dronten vond in de Novonzaal het avondconcert plaats. De Noorse sopraan Siri Karoline Thornhill, de Australische klarinettiste Nicole van Bruggen en de Japanse pianiste Riko Fukuda ontmoetten elkaar in muziek van Schubert, Mozart, Lachner en Spohr. Allen componisten met een sterke binding met Wenen.
Uiteraard was er na afloop nog gelegenheid om het glas te heffen in de foyer van het Theater.

é

Warmonderhof, Dronten
Aan het Weense Warmonderhof
De laatste dag van het festival vond plaats op de plek waar ook de Apollo Zomeracademie gehouden wordt en waar het dus gonst van de muzikale aktiviteit: de Hofzaal van de Warmonderhof in Dronten. Het Nederlands Barytontrio speelde daar. De baryton wordt nog maar door zeer weinig mensen bespeeld en de muziek wordt dus ook nog maar zeer zelden uitgevoerd. Dit was echt een concert plus: want naast een fantastisch concert kreeg men ook allerlei informatie over de baryton te horen en te zien.

Het Nederlands Baryton Trio speelde divertimenti van Joseph Haydn
De Baryton is vermoedelijk ontstaan vroeg in de zeventiende eeuw in Engeland. tijdens de regering van king James (1603 tot 1625). Al enkele decennia later verschijnt het instrument ook op het vaste land, meegenomen door Engelse musici, die aan de Europese vorstenhoven kwamen werken.
De grootste bloei heeft het instrument gekend aan het hof van prins Nicolaus Esterhazy, waar Joseph Haydn hofcomponist was. De prins zelf bespeelde de baryton en gaf Haydn regelmatig opdracht om voor "zijn" instrument te schrijven.
De meest geliefde combinatie met baryton was wel het barytontrio, baryton-altviool-cello, daarnaast is er een aantal trio's in de bezetting baryton-viool-cello, maar ook in grotere ensembles werd de baryton voorgeschreven. Verder bestaan er, duo's voor twee barytons en divertimenti met kamerorkest.
Weinigen zullen weten dat in meer dan twintig procent van de composities van J. Haydn een baryton voorgeschreven is. Ook vele andere componisten, waaronder Thomassini en Neumann, componeerden vaak om in het gevlei te komen van prins Nicolaus werken voor
"Dit instrument van koningen en de koning onder de instrumenten". In de tijd van Haydn had het instrument twee sets snaren om te bespelen en kan het beste omschreven worden als een zes- of zevensnarige viola da gamba met tussen de negen en zesenveertig resonanssnaren, die achter de hals langs lopen en daar kunnen worden aangetokkeld. In vroegere tijden was er ook nog een derde register, van zes of meer snaren die over een vlakke toets naast de strijksnaren liepen.
Het hier bespeelde instrument werd door de Haarlemse vioolbouwer Eduard van Tongeren in 2003 gebouwd voor een concert ter gelegenheid van het derde lustrum van de "Nederlandse Joseph Haydn Stichting" Daarna volgde nog concerten in Amsterdam en een radio- opname voor de AVRO. De baryton werd ten doop gehouden door Freek Borstlap, die ook nu het instrument zal bespelen. Het instrument is geïnspireerd op de baryton gebouwd in 1732 door Daniel Achatius Stadlmann in Wenen. Naar men zegt was dit het instrument van de prins Nicolaus Esterhazy.
De drie musici, die samen "Het Nederlands Baryton Trio" vormen zijn gelouterde kamermuziekspelers, die ook met diverse andere ensembles zowel nationaal als internationaal voor het voetlicht treden.
Freek Borstlap is o.a. artistiek leider en oprichter van "The spirit of Gambo" waarmee hij een groot aantal cd's opnam. Hij is een veel gevraagd gambist bij uitvoeringen van de Matthäus- en Johannes Passion. Zowel als solist, als in ensembles is hij tot ver over onze grenzen te horen, op diverse festivals met verschillende orkesten. Hij geeft regelmatig concerten met het Franse ensemble Academia den het Duitse kamerorkest La Fantasia.
Helena van Tongeren studeerde bij Jürgen Kussmaul aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam en ontpopte zich al tijdens haar studie daar als een fijnbesnaard kamermuziek-ver
tolker en veroverde de Nederlandse en buitenlandse podia als altiste van het Van Dingstee Kwartet en het Lucebert Trio, met deze ensembles maakte zij verschillende concertreizen naar o.a. Frankrijk, Duitsland, Polen, Hongarije, Oostenrijk Engeland, Zweden en de Verenigde Staten.
Jan Insinger studeerde aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam bij Elias Arizcuren en Dmitri Ferschtman. Hij maakte deel uit van het Europees Jeugdorkest en het Chamber Orchestra of Europe. Hij is tegenwoordig als solocellist verbonden aan Holland Symfonia en was jaren vast lid van Amsterdam Sinfonietta. Met klassieke cello speelt hij in het Nepomuk Fortepiano Quintet en maakt hij deel uit van de van Swieten Society.
www.nederlandsbarytontrio.nl

é